Discushernia lumbaal

Hernia in de lage rug

1. Inleiding

Op deze pagina vindt u een samenvatting van de belangrijkste informatie over een lumbale discushernia. De inhoud is algemeen en indicatief en omvat niet alle medische aspecten. De webpagina vervangt natuurlijk geenszins het artsenconsult. Hebt u nog vragen, aarzel dan niet ze aan uw arts te stellen.


2. Wat is een lumbale discushernia ?

De lumbale wervelzuil is de lage rug. Tussen de wervels van deze lage rug, bevinden zich tussenwervelschijven of disci. Zo’n discus is bestaat uit een zachte, bijna gelei-achtige  kern (de nucleus), omgeven door ligamenten (de anulus) die er ongeveer als ajuinschillen rondliggen. Dit systeem werkt als schokdemper.

Door het ouder worden ontstaan er scheurtjes in die anulus, meestal aan de achterzijde. Wanneer die anulus doorscheurt, kan de zachte kern naar buiten schieten.  Dit veroorzaakt rugpijn. Er ontstaat meestal ook druk op de zenuwen. Omdat die zenuwen naar het been gaan, heeft men ook vaak pijn en tintelingen of minder gevoel in een been. Soms is er een krachtverlies in het been. De hernia kan aangetoond worden met een CT-scan of een magnetische resonantie (MR of MRI of NMR) en soms een onderzoek van de zenuwen (een EMG)

lumbale discushernia
Een grote hernia op CT-scan

3. Behandeling

Bij de meeste mensen verdwijnen de klachten vanzelf na een paar weken. Met ruggenprikken, pijnstilling, rust en nadien kiné, kan dit versneld worden. Toch moet een hernia soms geopereerd worden. Dit wordt voorgesteld wanneer de pijn onhoudbaar is, wanneer na een 6-tal weken de pijn nog te erg is, wanneer er krachtverlies is  of wanneer de hernia érg groot is. De operatie is een microdiscectomie.

lumbale discushernia op MR
Toestand na de operatie op MR

Via een sneetje van enkele centimeter, wordt de hernia tussen de wervelbogen door opgezocht. Om goed te kunnen zien wordt hierbij een operatiemicroscoop gebruikt. De hernia wordt weggenomen en de tussenwervelschijf wordt uitgeruimd om de kans dat er later nog een stukje nucleus zou wegspringen te verkleinen. De risico’s van dergelijke chirurgie zijn beperkt, maar bestaan wel. Naast die van de verdoving en een kans op infectie, is het ook mogelijk dat de weefsels en zenuwen gekwetst worden. Uw chirurg geeft u ook hierover graag uitleg.


4. Na de operatie

De hospitalisatieduur hangt wat af van de leeftijd en de pijn. U mag naar huis wanneer de wonde droog is, wanneer de pijn onder controle is en wanneer u een trap op en af kan. Dit kan meestal na 1 à 2 nachten. Wanneer  u thuis bent wordt de wonde gevolgd door een verpleegster en uw huisarts. Een controleafspraak wordt voor u gemaakt. Meestal moeten spuitjes tegen bloedklontervorming in de benen gebruikt worden.
Na de ingreep mag u stappen en wat bewegen. U mag echter 6 weken niet teveel bukken, niet heffen en niet teveel kracht zetten. Afhankelijk van uw beroep en conditie kan vanaf 8 weken aan werkhervatting gedacht worden.



 

Downloads

Brochure discushernia

PDF

1.99 MB